STRUCTUURVERF OP GEVELS: KEN DE ONDERGROND!

Een goede behandeling van de ondergrond
bepaalt het resultaat en de levensduur

Structuurverf beleeft een echte revival. Vooral bij gevelrenovaties van oude gebouwen is de verf erg in trek. Populair, maar complex werk. Een mooi resultaat vereist immers heel wat applicatiekennis ter zake. Heeft u weinig
ervaring met structuurverf of het schilderen van buitenmuren? Wij bieden u
graag wat advies aan.

Valerie Verkain

Spanningsvrije verf

Structuurverf, een verf waaraan korrels zoals zand zijn toegevoegd, wint opnieuw aan populariteit. De verf die in eerste instantie werd gebruikt als egaliserende en scheur­overbruggende laag, verovert vandaag vooral de harten als spanningsvrije verf. Bij renovaties van hoeves en de afwerking van pastoriewoningen is structuurverf bijzonder in trek.

Uniform resultaat

Voor de vakman is het structuurschilderen van buitentoepassingen geen sinecure. Een uniform resultaat vergt behendigheid en de toepassing van het verfsysteem vereist kennis ter zake. Ter ondersteuning bieden we u dan ook graag een te volgen stappenplan. Per stap vindt u in de bijbehorende tabel voorbeeldproducten. Elk van deze producten beschikt over een veiligheidsblad.

ondergrond

Een verfsysteem is zo goed als zijn ondergrond. Behalve een goede kennis van de applicatiematerialen en de omgevingsfactoren van het pand is een accurate inschatting van de ondergrond broodnodig.

Stap 1: voorbereiding

Allereerst moet de gevel worden afgespeurd naar sporen van zout­uitslag, schimmels en mossen. Die aangroeiing wijst immers op een vochtprobleem en dat moet worden aangepakt vooraleer de schilderswerkzaamheden van start kunnen gaan. Structurele problemen zoals een lekkende dakgoot worden het best meteen opgelost. Indien de oorzaken van de schimmelgroei niet van structurele aard zijn, zoals vochtigheid ten gevolge van slagregen, kan de gevel na het verwijderen van zo veel mogelijk onzuiverheden worden behandeld met een schimmelwerend middel of met een bleekwateroplossing. Die behandeling is noodzakelijk om schimmels en mossen definitief aan te pakken. Het wegwrijven of afspuiten van dergelijke micro-organismen blijkt in de praktijk immers vaak onvoldoende. Als de opruiming niet correct gebeurt, wordt onder het verfsysteem een ideaal klimaat gecreëerd voor de verdere ontwikkeling van schimmels en zal de verf na geringe tijd beschadigingen vertonen. Zoutuitslag wordt het best droog afgewreven met een nylonborstel en daarna met de hogedrukspuit afgespoeld.

Stap 2: impregnatie

Na de schimmelbestrijding dienen oppervlaktefouten zoals scheuren te worden opgevuld. Loszittende voegen moeten worden hersteld. Alle structuurverven eisen per slot van rekening een mooie en vaste ondergrond.

Onbeschilderde ondergrond

Minerale ondergronden, zoals bakstenen en beton, die nog niet beschilderd werden, moeten behandeld worden met een impregnatiemiddel, zodat de toegevoegde hars de ondergrond sterker kan maken. Wanneer er naast een te zachte steen, ook sprake is van stenen die korrels verliezen, is het belangrijk om voor een impre­gna­tiemiddel te kiezen dat eveneens fixeert.

Beschilderde ondergrond

Oppervlakten die reeds werden overschilderd met oude (lak)verven of vernissen kunnen niet worden geïmpregneerd. Het oppervlak dient wel te worden gereinigd, voor de primer wordt geplaatst. Belangrijk bij beschilderde ondergronden is dat een testvlak van ongeveer een vierkante meter wordt gepland om na te gaan of een primer goed aanhecht en de oude verven niet losweekt. Wel dient vermeld te worden dat niet alle verfsystemen een impregnatiestap vereisen, omdat primers in sommige gevallen over impregnerende eigen­schappen beschikken.

grondlaag

Stap 3: primer

Doorgaans wordt een hechtlaag of primer geplaatst op de ondergrond. De primer wordt gekozen in functie van de onderlaag en het is tevens van belang dat de structuurverf zich makkelijk aan de primer hecht. Dat is noodzakelijk om onthechting te voorkomen. Gezien de grote variëteit aan primers, is het aangewezen de technische fiche van de gekozen structuurverf te raadplegen. Die geeft aan welke primer gebruikt moet worden.

Structuurlaag

Op de primer worden één of meerdere lagen structuurverf aan­gebracht. Het gewenste esthetische aspect bepaalt hoeveel lagen nodig zijn.

Stap 4: structuur creëren

De variatiemogelijkheden bij het aanbrengen van structuurverf zijn schier oneindig. Zo ook de grofheid van de toegevoegde korrels. Hoe zwaarder de korrel, hoe moeilijker het wordt om een uniform resultaat te bekomen en hoe groter het verbruik zal zijn. De wijze waarop de verf op het oppervlak wordt neergestreken, gaande van de strijkbeweging, het aanbrengmateriaal tot de dikte van de verflaag, biedt heel wat nuancemogelijkheden. In de meeste gevallen reikt de groothandel een keuze aan tussen verschillende applicatiematerialen, elk met hun voor- en nadelen.

• Uitvlakspaan : met een spaan wordt de verf in een egale laag op dikte van de korrel uitgestre­ken. Vaak zal het uitzicht zeer grof zijn. Allerlei tekeningen kunnen aangebracht worden. Relatief weinig schilders zijn

deze techniek meester.

• Verfrol: met de rol wordt structuur in het oppervlak getrokken.

De keuze van de rol biedt een gamma van structuren, gaande van vlak tot ruw. Het afwerken in hoeken en rond uitstekende delen vereist wel wat behendigheid.

• Blokborstel: met behulp van de borstel worden tekeningen op

het muurvlak aangebracht. Lang- of kortharige, brede of dunne en ronde of rechte borstels kunnen verschillende resultaten genereren. Deze uitvoeringsmethode vergt ervaring.

• Verfspuit: de verf wordt met aangepaste spuitapparatuur tegen de muur gespoten. Het vulmiddel en de spuitkop bepalen het te beogen effect. Enkel grote vlakken met weinig obstakels laten deze werkwijze toe.

afwerking

Het merendeel van de structuurverven is kleurbaar in de pot, maar om een krachtige inkleuring te verkrijgen, is het aanbevolen om een toplaag aan te brengen.

Stap 5: toplaag

Structuurverf wordt het best overschilderd met een goede acrylaatverf.

Deze toplaag biedt, behalve een zuivere kleur, ook uv-bescherming, een betere reinigbaarheid en een steviger oppervlak (meer hars). Bij de keuze van de afwerkingslaag is het aangeraden om de technische fiche van de structuurverf te raadplegen, zodat zeker rekening wordt gehouden met de comptabiliteit van de bestaande lagen. Bij het gebruik van onverenigbare verven kunnen immers kleurvaria­ties, blaasvorming of afbladdering van de verf optreden. Belangrijk is ook dat de dampdoorlaatbaarheid of ademende eigenschappen van de verven niet wordt beschadigd.

onderhoud

Trucjes om de levensduur van structuurgeverfde oppervlakken te rekken, zijn er niet. Door middel van extra lagen, denk maar aan vernis bijvoorbeeld, wordt de techniek achter de verf onderuitgehaald en verdwijnt het natuurlijke effect. 